kau datang semasa aku sedang melupakan..
kau muncul bagi harapan..
waktu yang sama, kau cipta mainan..
mainan yang kau sendiri tak ketahuan..
akhirnya kau mencari teman..
kala aku perlukan kawan..
kau dengan teman..
aku dengan hati rawan,,
yang kau pulak..
datang dari jauh..
punya mainan dalam benak mu..
tak tahu nak selesaikannya..
kau cari aku..
tapi kau tak bagitau aku..
siapa pencipta mainan itu?
apakah warna kotak mainan itu?
bila kau datang bawa mainan itu..
aku tanya apa itu?
kau kata mainan yang aku sendiri tak tahu datang dari mana..
aku tahu penciptanya.. tapi aku tidak dapat luahkannya..
kau pulak bawa semula mainan itu pulang,,
hilang..
yang kau tinggalkan kotaknya pada ku..
aku cuma punya kotak kosong..
kotak yang kau tinggalkan..
pada aku..
soalnya..
aku sendiri tiada jawapan bagi soalan yang tidak kau kemukakan..
kau muncul bagi harapan..
waktu yang sama, kau cipta mainan..
mainan yang kau sendiri tak ketahuan..
akhirnya kau mencari teman..
kala aku perlukan kawan..
kau dengan teman..
aku dengan hati rawan,,
yang kau pulak..
datang dari jauh..
punya mainan dalam benak mu..
tak tahu nak selesaikannya..
kau cari aku..
tapi kau tak bagitau aku..
siapa pencipta mainan itu?
apakah warna kotak mainan itu?
bila kau datang bawa mainan itu..
aku tanya apa itu?
kau kata mainan yang aku sendiri tak tahu datang dari mana..
aku tahu penciptanya.. tapi aku tidak dapat luahkannya..
kau pulak bawa semula mainan itu pulang,,
hilang..
yang kau tinggalkan kotaknya pada ku..
aku cuma punya kotak kosong..
kotak yang kau tinggalkan..
pada aku..
soalnya..
aku sendiri tiada jawapan bagi soalan yang tidak kau kemukakan..
No comments:
Post a Comment